Strategie poprawy zdrowia i profilaktyki Zacznij teraz aby zdążyć przed jesienią !
ze zbiorów własnych
Marta Libura
WIOSNA: CZAS NA… ŻYCIE !
Za nami już czas niewinnych początków, a teraz wiosna wchodzi „pełną parą” w miesiąc Maj!
Przyroda zaprasza nas w taniec rozedrganej w zielonych pędach energii.
Patrząc na dźwigające się -czasami spod brudnej i zakurzonej gleby – życie, zaczyna się „chcieć” aby to zrobić samemu, aby dołączyć do tego drgnienia natury…
W okresie kiedy każdy atom otaczającej nas przyrody pulsuje w rytm życia i energii, pojawia się pytanie: jak przekierować ten proces na własne komórki? JAK pobudzić witalne siły własnego organizmu – aby spod brudnych, uprzykrzających czasem życie objawów– zaczęła kiełkować regeneracja i siła?
Badania naukowe udowadniają, że proces życia i regeneracji jest zaprogramowany już na poziomie naszego DNA. Uruchomienie zatem zdolności regeneracyjnych samo w sobie nie musi być ani zbyt trudne ani skomplikowane. Przyroda bowiem pokazuje, iż wiosenne warunki fizykochemiczne są wystarczające, aby w suchym, martwym ziarnie odblokować inhibitory kiełkowania, a aktywować mitochondria – elektrownie energii i witalności. W tych skromnych warunkach, w głębi gleby – uruchomiona zostaje cała kaskada reakcji chemicznych napędzających puszczanie kiełka, korzonka, i dalsze etapy ekspansji życia.
Jednak w tym świecie zbyt często jesteśmy świadkami, jak trudno jest zatrzymać kaskadę destrukcji w tkankach chorego człowieka, aby jednocześnie uruchomić regenerację. Rodzi się zatem pytanie: czy oby same wewnętrzne zdolności i potencjał organizmu wystarczają, aby uruchomić proces regeneracji ? Tu również przyroda przychodzi nam z kolejną lekcją natury ukazując, iż życie nie kiełkuje „byle jak” i „byle gdzie”. Proces uruchamiany jest jedynie na przygotowanej glebie. Aby zatem mogło dojść do manifestacji naturalnych procesów życiowych, w tym regeneracji– konieczne jest najpierw usunięcie tego, co stoi na ich przeszkodzie.
Co zatem blokuje regenerację na poziomie tkankowym, komórkowym, molekularnym w naszym organizmie? Jaka jest najgłębsza natura, pra-przyczyna schorzeń, która jeśli nie zostanie usunięta – z roku na rok pogłębia się i kładzie się niczym ciężka „skorupa” – na naszej witalności? Czy jest możliwe jej odwrócenie?
Zanim podejmiemy próbę odpowiedzi na to pytanie, jedno jest pewne: jeśli odpowiednio wcześnie nie zareagujemy adekwatnie – nasze zdrowie i życie zaczyna funkcjonować jedynie w trybie „zimowania”, nie ujawniając swojego pełnego potencjału. Co więcej, proces ten nie stoi w miejscu… Zamiast kaskady życia i regeneracji – uruchamiany jest tryb przedwczesnego starzenia, który rozpoczyna się na poziomie molekularnym, aby ostatecznie doprowadzić do fatalnego końca tj. schorzeń cywilizacyjnych i przedwczesnej ułomności i śmierci.
NATURA SCHORZEŃ NA POZIOMIE MOLEKULARNYM
Choroby cywilizacyjne, które sieją dzisiaj największe żniwo cierpienia i śmierci na globie ziemskim, to głównie choroby na tle
(1) metabolicznym (np. miażdżyca, zawały, cukrzyca t.2, inuslinooporność, dna itd.) lub/i
(2) immunologicznym (np. nowotwory, choroby autozapalne i autoimmunologiczne, alergie, autyzm itd.).
Obie grupy schorzeń mają jeden wspólny mianownik: jest nim „cichy” przewlekły stan zapalny – walka, która nie zna wygranego, ale za to skutecznie „zużywa” komórki na poziomie molekularnym, powodując skracanie telomerów, powstawanie wolnych rodników, produktów glikozylacji itd. Gromadzenie się tych procesów w komórkach przeważa ostatecznie nad regeneracją, prowadząc do zwyrodnienia tkanek, osłabiając i przyspieszając starzenie organizmu (tzw. inflamma-aging). Niepokojącym zjawiskiem jest fakt, iż obecnie procesy te zaczynają się na poziomie komórkowym już coraz częściej w młodszym wieku, włączając w to dzieci i noworodki.
Badania wykazują, iż stan zapalny ma w naszym organizmie przynajmniej 5 czynników wyzwalających, które stanowią tzw. korzenie chorób cywilizacyjnych (root causes). Czynniki te współpracują ze sobą i wzajemnie się wzmacniają:
(1) Dysbioza i nieszczelne jelito: niewłaściwa dieta, spożywane z żywnością toksyny, często (lub prawie zawsze) w obecności pasożytów – zaburzają mikroflorę jelitową, prowadząc do kolonizacji i infekcji szczepami patogennymi. Dodatkowo czynniki te indukują odczyn zapalny w błonie śluzowej i tym samym prowadzą do rozszczelnienia jelita. W wyniku tego do krwi dostają się substancje, które powinny być wydalone jedynie z kałem, stanowiąc wrota do dalszej intoksykacji organizmu na poziomie komórkowym oraz rozszerzania się ogólnoustrojowego stanu zapalnego.
(2) Toksyny środowiskowe, w szczególności metale ciężkie (np. rtęć, ołów, kadm, aluminium, arsen) kumulują się latami głównie w kluczowych, wysoko wyspecjalizowanych tkankach (jak np. wątroba, nerki, mózg, limfocyty, gruczoły wydzielania wewnętrznego). W tkankach tych, metale ciężkie ingerują w samo epicentrum ścieżek metabolicznych, tym samym zakłócając ich funkcje. Dodatkowo pierwiastki te indukują odczyn zapalny, a zmieniając strukturę i immunogenność białek – prowadzą do reakcji autoimmunologicznych. I tutaj pojawia się problem. Usunięcie bowiem toksyn, w szczególności metali ciężkich z tych długo żyjących komórek– jest procesem zdecydowanie bardziej wymagającym i złożonym, niż ich usunięcie z tkanek łatwo odnawialnych (np. poprzez złuszczenie nabłonka jelita, czy skóry).
Odnowa np. tkanki mózgowej, limfocytów – jest możliwa dzięki wysoko wyspecjalizowanym i pożytecznym procesom komórkowym jakimi są autofagia, mitofagia. Procesy te aktywowane są w wyjątkowych warunkach metabolicznych (np. postu/restrykcji kalorycznych), co umożliwia zastąpienie uszkodzonych organelli komórkowych – nowymi, jednocześnie pozostawiając „starą” komórkę nietkniętą. Fakt ten ma ogromne znaczenie warunkujące naszą tożsamość bowiem i pamięć immunologiczną itd. Defekt tych procesów natomiast prowadzi do poważnych zakłóceń równowagi homeostazy. Ich wynikiem są schorzenia degeneracyjne np. ośrodkowego układu nerwowego (np. demencja, Alzheimer), wyczerpanie i starzenie się układu immunologicznego, (związane z zaburzeniami odporności, nowotworami itd.), zwyrodnienia tkanki kostnej i wiele innych. U podstaw aktywacji pożytecznych mechanizmów jak autofagia i mitofagia w komórce– leżą zjawiska prowadzące do uwolnienia toksyn, w tym metali ciężkich.
(3) Niedobory pokarmowe, m.in. pierwiastków odżywczych, witamin oraz antyoksydantów: deficyty wewnątrzustrojowe wybranych substancji odżywczych wynikają m.in. z zaburzeń wchłaniania przez nieszczelną błonę śluzową jelit. Innym powodem jest przyspieszone zużycie wybranych składników pokarmowych w „ogniu” toczącego się zapalenia. „Wyczerpany” organizm nie ma sił na rutynowe oczyszczanie oraz regenerację, oba procesy są bowiem wysoko energetyczne. Dodatkowo braki pierwiastków takich jak: cynk, żelazo, wapń, miedź, kobalt itd – zwiększają komórkowe przyswajanie metali ciężkich, które zastępczo i ochoczo (mocniejsze wiązania elektrostatyczne) wchodzą w miejsca katalityczne licznych enzymów, kluczowych dla metabolizmu komórki (np. grupy hemowe biorące udział w reakcji fosforylacji oksydatywnej, detoksyfikacji, steroidogenezie, transporcie tlenu itd.). Zajmując strategiczne miejsca – metale ciężkie następnie fałszywie kierują „ruchem” prowadząc komórkę na szlaki produkcji wolnych rodników, destrukcji i śmierci.
(4) Przyspieszone starzenie się DNA: Aktywacja stanu zapalnego, nagromadzone toksyny, deficyty pokarmowe – w konsekwencji prowadzą do zaburzeń na poziomie jądra komórkowego: produktów oksydacji, zmian epigentycznych/ metylacji DNA i histonów, skracania się telomerów a ostatecznie – mutacji materiału genetycznego. Zmiany te aktywują geny „pro-zapalne”, a hamują geny związane z młodością i długowiecznością: w ten sposób przyspieszają tzw. wiek biologiczny naszego organizmu. Ten proces ma szczególnie negatywne znaczenie, gdyż prowadzi do przedwczesnego starzenia się tkanek, czemu towarzyszą choroby cywilizacyjne, występujące dzisiaj w coraz młodszym wieku, wraz ze zwiększonym odsetkiem mutacji i nowotworzenia.
(5) Niekorzystne predyspozycje genetyczne: Ostatnie badania naukowe dowodzą, iż coraz większa liczba schorzeń (w tym autozapalnych, autoimmunologicznych, autyzm itd.), może mieć podłoże genetyczne. Okazuje się iż niekorzystne polimorfizmy/warianty genów związanych z detoksykacją, usuwaniem wolnych rodników, aktywacją stanu zapalnego, barierą jelitową itd. mogą współpracować z czynnikami środowiskowymi szybciej prowadząc w stronę patologii. Dlatego tak ważna jest pogłębiona diagnostyka i spersonalizowane podejście do pacjenta: poznanie zarówno reakcji na toksyny, zdolności radzenia sobie z ich usuwaniem, a następnie ustalenie indywidualnej, tj. najlepszej formy terapii.
Aktywacja zatem komórkowych ścieżek usuwania toksyn, przywracanie równowagi homoeostatycznej wraz z aktywacją naturalnych procesów naprawczych (np. autofagii) – stanowi podstawę regeneracji „od środka”. Jednocześnie mechanizmy te są przedmiotem, którym zajmuje się medycyna Longevity (medycyna długowieczności) – nowa gałąź nauki oraz specjalność medycyny, której celem jest nie tylko utrzymanie zdrowia, ale także spowolnienie, a nawet odwracanie procesów starzenia biologicznego.
ODWRÓCENIE WIEKUBIOLOGICZNEGO, AKTYWACJA PROCESÓW REPARACJI I REGENERACJI – CZY SĄ MOŻLIWE?
Odwrócenie wieku biologicznego oraz aktywacja procesów regeneracji są możliwe, ponieważ każda komórka ma naturalną zdolność do odnowy. Jednak efekty zależą od stopnia uszkodzeń i ich przyczyn — u każdej osoby proces ten przebiega inaczej. W bardziej zaawansowanych stanach celem może być nie pełna regeneracja, lecz spowolnienie choroby i poprawa funkcjonowania organizmu.
Myśląc jednak o odwracalności procesów chorobowych, pojawia się kluczowe wyzwanie… Prawdziwe zdrowie nie jest bowiem dziełem przypadku ani efektem przypadkowych informacji z internetu. To rezultat świadomie i precyzyjnie zaprojektowanego procesu. W świecie, w którym dostęp do informacji jest nieograniczony, a „porad” zdrowotnych z w internecie nigdy nie było więcej — paradoksalnie coraz trudniej o to, co najważniejsze: klarowną, spersonalizowaną i skuteczną strategię.
Efekt? Ludzie inwestują czas, pieniądze i energię… bez realnych rezultatów.
Organizm bowiem nie reaguje na przypadkowe działania, ani modne protokoły.
Reaguje natomiast na precyzję.
Na zrozumienie przyczyny.
Na decyzje oparte na danych.
Na właściwą kolejność.
Dlatego w nurcie medycyny Longevity (tj. podejściu do zdrowia na poziomie komórkowym) kluczowe znaczenie ma inwestycja w diagnostykę indywidualnych mechanizmów prowadzących do klinicznych zaburzeń — tzw. root causes. Z tego powodu, jeśli to możliwe, zaleca się, aby proces podjąć z pomocą doświadczonego lekarza, z uwzględnieniem przynajmniej minimum badań diagnostycznych. Pozwoli to zaoszczędzić nieskutecznych działań i/lub wydatków pieniędzy.
Kolejnym etapem –jest zaprojektowanie spersonalizowanego procesu, który opiera się na uzyskanych danych. Protokół zawsze jest wieloetapowy i musi przebiegać w odpowiedniej kolejności.
Szczególnie w obszarach takich jak zaawansowana detoksykacja czy regeneracja komórkowa, przypadkowe działania mogą nie tylko nie przynieść efektów, ale być wręcz niebezpieczne.
Np. nieprawidłowo przeprowadzony proces mobilizowania metali ciężkich z tkanek obwodowych może prowadzić do zjawiska tzw. redystrybucji, czyli ich przemieszczania w organizmie i pogorszenia stanu zdrowia.
Zatem tylko przemyślana i oparta na nauce sekwencja działań przyniesie oczekiwane efekty tj. spowolnienie, a nawet odwrócenie wieku biologicznego, wraz z widocznymi zmianami takimi jak: przywrócenie witalności, energii, równowagi hormonalnej, klarownego umysłu, koncentracji, i zdrowia na poziomie komórkowym.
Tekst opracowała:
Dr n. med. Marta Libura